Położenie

Beskid Sądecki jest częścią Karpat. Karpaty to góry w środkowej Europie, ciągną się łukiem otwartym przez terytoria Czech, Słowacji, Polski, Ukrainy, Rumuni i Węgier na długości około 1300 km i szerokości 120-300 km. Kulminację stanowi Gerlach - 2655 m.

Karpaty to młode góry wypiętrzone w orogenezie alpejskiej, stanowią dział wodny między zlewiskami morza Bałtyckiego a morza Czarnego.

Beskid Sądecki należy do Beskidu Wysokiego i rozciąga się od przełomu Dunajca w Pieninach na zachodzie, do przełęczy Tylickiej na wschodzie. Dolina Popradu dzieli Beskid na dwa pasma - zachodnie Radziejowej i wschodnie - Jaworzyny Krynickiej. Beskid Sądecki tak jak całe Karpaty zbudowany jest z fliszu. Krajobraz Beskidu cechuje falistość terenu, a łagodne stoki wzniesień pozwalają na rozwój rolnictwa. Klimat Beskidu Sądeckiego nie posiada specjalnych cech, wyróżniających go od klimatu panującego w całych Beskidach. Pewne lokalne różnice temperatur, ilości opadów, nasłonecznienia, wiatrów zależą od położenia n.p.m. oraz konfiguracji terenu.

Przez Beskid Sądecki od najdawniejszych czasów wiodły drogi handlowe na Węgry, jedna doliną Dunajca, druga doliną Popradu a trzecia przez Grybów i przełęcz Tylicką. Przewożono przede wszystkim wino, sól, zboże. Szlaków tych strzegły zamki w Starym Sączu, Rytrze, Muszynie, grodziska (Naszacowice), komory celne (m.in. w Piwnicznej).

W Beskidzie Sądeckim znajdują się jedne z najcenniejszych zdrojowisk Polski: Krynica, Szczawnica, Żegiestów, Muszyna, Piwniczna, posiadające bogate źródła mineralne oraz nowoczesne wyposażenie lecznicze.

Pod względem turystycznym Beskid Sądecki jest dobrze zagospodarowany. Szlaki turystyczne przeprowadzone są przez najpiękniejsze tereny Beskidu. Liczne i dobrze wyposażone stacje narciarskie zapewniają doskonałe warunki do uprawiani sportów zimowych.

Pasma górskie

Ziemia Sądecka zajmuje obszar krajobrazowo bardzo urozmaicony i zróżnicowany. Centralną jej częścią jest Kotlina Sądecka położona na wysokości 280-300 m n.p.m. Północna część Sądecczyzny leży na łagodnie pofałdowanych pagórkach Pogórza Rożnowskiego i Ciężkowickiego, nie przekraczających wysokości 600 m n.p.m. W miarę posuwania się ku południowi, góry stają się coraz wyższe. Najwyższe pasma górskie, o szczytach przekraczających 1000 m n.p.m. rozciągają się w najbardziej południowej części Sądecczyzny.

W Beskidzie Sądeckim wyraźnie można wyodrębnić trzy pasma górskie: Radziejowej, Jaworzyny Krynickiej, Zimnego i Dubnego. Pomiędzy Dunajcem a Popradem wznosi się wyniosłe pasmo Radziejowej. Ma ono postać potężnego grzbietu wysyłającego na północ i południe liczne boczne ramiona. Kulminację osiąga na Radziejowej (1265 m), prócz której kilka jeszcze szczytów osiąga 1000 m n.p.m. Należą do nich Skałka (168 m), Przehyba (1175 m), Wielki Rogacz (1182 m), i Eliaszówka (1026 m).

Drugie pasmo górskie leży między rzekami Popradem a Kamienicą Nawojowską. Jest to pasmo Jaworzyny Krynickiej (1116 m). Również i w tym paśmie występuje bogate rozczłonkowanie, przy czym szczególnie długie są grzbiety biegnące w kierunku południowym. Najwyższe wniesienia w paśmie Jaworzyny to Runek (1082 m), Pusta Wielka (1061 m), Łabowska Hala (1061 m), Wierch nad Kamieniem (1083 m), Parchowatka (1005 m), i inne. Na wschód od Kamienicy i potoku Mochnaczka zaczynają się Góry Grybowskie zaliczane do Beskidu Niskiego.

Pasmo Zimnego i Dubnego położne jest między Popradem, Muszynką i potokiem Smereczek. Jest to niewielka ale bardzo malownicza grupa górska z najwyższym szczytem Kraczonikiem (938 m).