Rzeźba

Wierzchowiny szczytowe pasm Radziejowej, Jaworzyny Krynickiej i Zimnego i Dubnego powstały w obrębie gruboławicowych piaskowców magurskich krynickiej strefy facjalnej i posiadają ostańcowy i wododzielny charakter. Wierzchowina szczytowa pasma Radziejowej została założona w obrębie osiowych partii rozległej synkliny Radziejowej, wypełnionej przez piaskowce magurskie. Pasmo posiada charakter szerokiego, rozległego wału, silnie rozcinanego od południa i północy gęstą siecią dolin wciosowych o głębokości 500 – 600 m. Wierzchowina szczytowa o wąskich, rzadziej zaokrąglonych grzbietach, dowiązuje do beskidzkiego poziomu zrównań, ponad którym wznoszą się rozległe kulminacje o charakterze ostańcowym.

Centralne i południowe partie pasma Jaworzyny Krynickiej zostały utworzone w obrębie utworów podjednostki krynickiej, jedynie północne skłony pasma występują na obszarze podjednostki sądeckiej. Główny grzbiet pasma został założony w obrębie północnego skrzydła synkliny Runek – Łabowska Hala – Pisana Hala. Przebiegiem dowiązuje on do wyraźnie zaznaczonego tutaj beskidzkiego poziomu zrównań, pond którym występuje szereg kulminacji o charakterze ostańcowym. Rozwój erozji rzecznej warunkowany budową geologiczną, spowodował charakterystyczną asymetrię pasma, którego skłony północne wycięte na czołach warstw są strome, zaś południowe bardziej połogie.

Grupa Kraczonika, Zimnego i Dubnego, została założona w synklinie wypełnionej gruboławicowymi piaskowcami magurskimi. Masyw jest silnie rozczłonkowany i posiada charakter rozrogu, o grzbietach odchodzących promieniście od centralnej kulminacji Zimnego.